Çeşme

Niet veel nieuws te melden, behalve dan dat ik een paar dagen in de buurt van Izmir heb gezeten, en daar intussen ook eens naar Çeşme ben geweest. Er zijn zowat 3 redenen om naar de buurt van dit kleine plekje te gaan: het strand aan de ene kant (ten westen van het stadje), vervolgens het stadje zelf, waar je heerlijk kan eten in een van de vele visrestaurantjes langs het water, en vervolgens het rustieke gerestauteerde oosten van het stadje zelf, waar je rustig door de vele straatjes kan kuieren, en waar je je kan vergapen aan de vele snuisterijtjes die iedereen je er probeert te verpatsen. Vergeet natuurlijk ook niet van wat tijd vrij te nemen om een glaasje thee te drinken - voor een halve euro krijg je er twee, dus ook daarover kan je niet echt klagen. En wat het water op deze foto betreft: het is er echt zo groen-blauw als je het in de vakantiebrochures aantreft, en het was ook echt lekker warm - zeker 25°, dit in tegenstelling tot hier in Çanakkale, waar het eerder aan de koude kant is. Nu ja, als het hier woensdag echt tussen de 39 en de 42° gaat worden, dan denk ik niet dat er iemand zal zijn die over het frisse water zal klagen... ;-)

Wakker Wordeuh!

Het is officieel: er moet een verbod komen tegen roepen op de straat vanaf 6u ’s morgens. Na de toch wel lastige reis van gisteren (vooral doordat ik zowel op het vliegtuig als op de bus geen oog kon dichtdoen, in het eerste geval door een familie krijsende kinderen, en in het tweede geval door een vetzak van een Turk die naast me zat – Hardware Vipe zal nu ongetwijfeld weer uitbarsten van het lachen en verwijzen naar Charleroi, niet geheel onterecht, maar ik eraan toevoegen) kwam die venter dus wel zeer ongelegen. Ik moest me inhouden om niet meteen naar het balkon te lopen en hem uit te schelden voor alles wat lelijk was, maar toen ik me bedacht dat hij er toch niet veel van zou verstaan, vond ik het eigenlijk vooral een verspilling van energie die ik op dat moment toch al niet meer had, en ‘k heb het dan maar gelaten voor wat het was. Als hij morgenochtend weer durft afkomen, however, dan kan ik niet verantwoordelijk worden gehouden voor de gevolgen.

Zonsopgang...

Het is 6u ’s morgens als ik deze foto neem; ik zit op de ferry van Kilitbahir (Europa) naar Çanakkale (Azië), en ergens halfweg de half uur durende overtocht was de zonsopgang op zijn schitterendst. Een mooier begin van de eigenlijke reis kan ik me in ieder geval al moeilijk voorstellen. De eigenlijke reis, zeg ik, want het reizen naar Çanakkale zelf duurt wel even: eerst met het vliegtuig naar Istanbul, en dan met de bus naar Çanakkale. Openbaar vervoer is er niet echt, dus je bent wel aangewezen op een van de vele privé-bedrijven die hier het vervoer verzorgen. Gelukkig zijn ze met zoveel dat door de concurrentiestrijd de kwaliteit van het vervoer hoog is. Onderweg wordt er koffie of thee geserveerd, en als je water wil, dan roep je maar even “su, lütfen”, en ze komen het je zo brengen. Maar goed ook, eigenlijk, want je kijkt wel tegen een busreis van 6u aan. Toen ik vertrok uit Eindhoven was het 17u15, en om 6u30 ’s morgens was ik waar ik moest zijn. Enfin – je wordt goed geholpen, door iedereen die je tegenkomt. Op de bus van het vliegveld naar het busstation zat een Turk die al vijf jaar ergens in Limburg woont, en zo gaat de reis plots weer een stukje vlotter, ook al duurt die trip al bij al maar een half uurtje of zo. Maar goed, Çanakkale dus… Met temperaturen van rond de 35° is het hier zeer aangenaam rondlopen, niet in het minst omdat deze plek vooral gekend is voor de verfrissende bries die er de dag door voor afkoeling zorgt.

Later moet ik nog even naar de universiteit – morgen, misschien, of overmorgen, om te gaan kijken welke cursussen ik hier nu precies moet gaan geven. Engels, ja, maar hoeveel uur precies, en aan welke groepen, en welke handboeken ik daar dan wel voor ga of moet gaan gebruiken.
Over een paar dagen gaan we hier eens voor een tripje naar Izmir en omstreken; ‘k ben benieuwd hoeveel foto’s ik daar nu weer ga maken, maar ’t zullen er allicht wel weer een hele hoop zijn.

Vakantie

Het is weer zover - morgen vertrek ik nog eens naar Turkije. De temperaturen in Çanakkale liggen momenteel rond de 35°, dus dat valt allemaal wel vrij goed mee. In ieder geval, ik zie het weer zeer goed zitten. Straks is er hier een straatfeest, en van zodra ik me daar doorheen geworsteld heb, is het tijd om de koffers te pakken. Yee-ha!

Schoonmoeders

Hehe - "Roemenen lijden aan schoonmoedersyndroom". Kwestie van de puntjes op de i te zetten: dat is echt niet alleen zo in Roemenië hoor - ik weet er ook alles van. Zelfs nu het mijn schoonmoeder niet meer is, zie ik er nog alle dagen van af. Gelukkig kan zelfs haar eigen familie haar niet verdragen, en dat sterkt me in mijn overtuiging dat het niet echt mijn schuld is. :-)

Time for pi?

Het is zondag, en je weet eens niet wat gedaan? De Tour interesseert je niet, en de Wimbledon finale bij de mannen ook al niet? Geen probleem - doe zoals die Japanner, en leer eens een paar decimalen van Pi uit het hoofd. 83,431, bijvoorbeeld. Veel plezier.

Nog een fotootje

Er staan inderdaad nog niet veel foto's van Çanakkale op deze website, en daar moest maar eens iets aan veranderen. Als ik deze foto terug zie, dan voel ik mezelf zo weer op die berg zitten, vanwaar je het prachtigste overzicht hebt over de hele kuststreek. Zelfs panoramische foto's kunnen niet benaderen hoe mooi het zicht daar wel is. Aaaahhh... En seffens zit ik daar dus heelder dagen, dat zie je van hier. Het vertrek zou al voor heel binnenkort kunnen zijn (lees: kwestie van dagen), maar een en ander zal ook afhangen van beschikbare vluchten naar daar. Indien er geen vluchten zijn, dan ga ik misschien wel met de auto. In ieder geval ga ik zo'n autoreis al beginnen voorbereiden, want mijn fautuur moet toch ooit daar geraken, en dan kan ik het net zo goed nu al doen. Alhoewel - als ik halverwege augustus weer naar Amsterdam moet, dan kan ik natuurlijk ook nog altijd eind augustus naar Turkije rijden. Hmm. Toch nog even over nadenken, misschien. Of gewoon 2 keer rijden, natuurlijk, want uiteindelijk is 't maar een goeie 2700 kilometer rijden. Lang leve TomTom! By the way, weet iemand of daar ook kaarten voor Turkije voor te vinden zijn? Ik vind mijn weg nog niet in België, en aangezien Turkije net iets meer dan 25 keer groter is, vrees ik voor het ergste als ik voor de eerste keer zelf olijven moet gaan halen van de bazar. :-)