Tromgeroffel en gestamp

Niemand heeft dus gewonnen in de wedstrijd die de vorige keer werd gelanceerd, en dat is toch wel jammer, want er hing best wel een mooie prijs aan vast. Misschien dat jullie de volgende keer meer geluk hebben! Het verhaal dat eraan vast hing, gaat dus als volgt…

Het was tijdens een mooie nazomernacht… De werkmenschen van aan de overkant van de straat hadden net hun werf verlaten, zo rond een uur of middernacht, en ik kon dus eindelijk aan slapen beginnen denken. De ramadan was nog maar net begonnen van de avond voordien, maar dat maakte voor mij niet veel uit, natuurlijk, aangezien ik geen moslim ben.

Niemand kan zich de verbijstering voorstellen die zich van mij meester maakte toen ik om 4u ’s nachts door een gezegende onnozelaar met een reus van een trommel rond zijn nek werd wakkergedreund. Ik dacht even dat ik die kerel aan zijn trommel ging ophangen, of toch minstens dat ding over zijn hoofd heen zou slaan. Van 4u tot 4u30 deed die kerel een toertje rond het blok hier, om iedereen wakker te maken, zodat ze allemaal hun eten voor de rest van de dag zouden kunnen inslaan, en dat allemaal voor het eerste gebed van de dag, wat zo ongeveer rond 6u is. Twee uur later pas, met andere woorden. Miljaardedju! 4u geslapen, die nacht, en dan nog een hele dag les moeten geven – er zijn leukere dingen in het leven. ’s Anderendaags was het natuurlijk weer hetzelfde liedje, en dat zal zo nog doorgaan tot het einde van die hele ramadan. Leuk hoor. Het beste moet nog komen. Blijkt dus dat die kerel op het einde van de ramadan om geld zal komen smeken, omdat hij ons geholpen heeft om op te staan, elke nacht. We zullen nog wel eens zien wie hier precies wie zal danken… Misschien laat ik hem wel leven, en dan zal hij mij ook wel dankbaar zijn. Denken jullie ook niet?