Bartatürk

De kogel is door de moskee: ik ga naar Turkije. Ben benieuwd hoe het leven er daar aan toe gaat, maar vooral ook wat ik er allemaal ga doen. De leute, laat nog eens iets van jullie horen, en tot binnenkort nog eens!

maandag, september 26, 2005

Academische opening

Nadat iedereen rond mij plots op aangeven van een man vooraan spontaan het volkslied begon te zingen, kregen we het programma van de academische zitting te horen van een andere man.

Komt daar een trio binnen, van de muziekopleiding, en die beginnen ook te zingen en muziek te spelen. In volgorde: My Way, van Frank Sinatra natuurlijk, gevolgd door Strangers In The Night, en Somewhere over the rainbow om het geheel af te sluiten.

Een hoorapparaat had je zeker niet nodig. Sinatra en de rest van zijn rat pack zouden niet minder gegruwd hebben bij het horen van deze 3 nummers. Kijk, een beetje volume mag best - gráág zelfs, maar er zijn grenzen aan alles. Beginnen met My Way vind ik wel leuk op zich, maar dan zie ik dat ook wel graag met een beetje gevoel gebracht worden, en niet zo opera-steriel als dit. Amehoela.

Toen we die drie weggeapplaudiseerd hadden, werd er een filmpje getoond over de universiteit. Best wel leuk om naar te kijken, maar natuurlijk weer zonder ondertitels, terwijl het blijkbaar toch wel de bedoeling lijkt om dit ook voor internationale gezelschappen te gaan gebruiken. Tja. Ondertitels worden later misschien nog toegevoegd.

Morgen volgt dus de eerste les; 'k ben benieuwd wat dat zal geven. Ik hou jullie op de hoogte, natuurlijk.