FAQ

Bij deze mijn allereerste FAQ:

=============
BARTATURK FAQ
=============
Versie: 21/06/2005

Q1: Ik vind het heel tof dat je deze weblog maakt, maar waarom eigenlijk een FAQ, en waarom begin je ermee?
A1: Een heleboel mensen zoals jij stellen me keer op keer dezelfde vragen. Niet kwaad bedoeld, natuurlijk, veeleer uit interesse zou ik zeggen, maar toch moet ik dan ook keer op keer weer dezelfde antwoorden geven. Vandaar dus deze FAQ. En om vragen als deze in de toekomst te vermijden, begin ik er ook mee.

Q2: Pff. Nog zo'n vervelende lifelogger. Mogen we hier ook nog iets anders verwachten?
A2: Awel, nu je erover begint... Het was eigenlijk in eerste instantie de bedoeling om een weblog te beginnen over leven in Turkije, gezien door de ogen van een buitenlander. Het zal dus vooral niet over mezelf gaan, maar wel over alle anderen. Foto's mag je hier ook verwachten.

Q3: Wow - Turkije, tof zeg! Mag ik eens op vakantie komen?
A3: Natuurlijk - kom maar af, en breng heel je familie mee. Hou er wel rekening mee dat, indien je bij mij wil overnachten, ik jullie zal moeten stapelen indien jullie allemaal tegelijk willen komen. Een mailtje op voorhand kan vervelende situaties vermijden.

Q4: 't Is wel ver hé? Hoe kom je er eigenlijk bij om zo plots te verhuizen? En wat ga je daar dan precies gaan doen?
A4: Tja, het is natuurlijk net iets verder dan pakweg Eernegem, maar als je naar Istanbul vliegt, dan ben je er in 3u20, dus dat valt toch wel mee, niet? Vandaar dan nog een beetje de bus op en...hop!...je bent in het paradijs. En wat ga ik daar gaan doen? Docent Engels worden, aan de universiteit, bij het departement Tourisme. De reden voor de verhuis is redelijk complex, en zal intussen genoegzaam bekend zijn. Misschien schrijf ik er ooit nog wel eens iets over, als ik eens veel zin heb om met iemand te lachen. Gelukkig ligt dat voor sommigen niet echt in mijn aard.

Q5: Dit klinkt niet zo leuk - weet je wel zeker dat je dit allemaal wil doen?
A5: Ja hoor - eigenlijk ben ik altijd al naar het buitenland willen gaan. Vroeger was het meestal naar de VS, maar tegenwoordig weet ik niet of ik daar nog wel zoveel gezien wil worden. Een aantal andere landen in Europa kwamen ook wel in aanmerking, natuurlijk, maar het aanbod dat me vanuit Çanakkale werd gedaan leek me toch heel leuk en interessant, en ik krijg er ongeveer een carte blanche. Which is nice.

Of zoals Memento afgesloten wordt: “Now, where was I?”